In de week van 6 t/m 12 september had onze ‘provincie’ een provinciaal kapittel in het klooster van de missiezusters in Steyl (Limburg). Die provincie omvat Nederland, België, Frankrijk, Duitsland, Zwitserland en Mozambique. Zo’n kapittel wordt eens in de vier jaar gehouden; deelnemers zijn het Provinciaal Bestuur en vertegenwoordigers van alle communiteiten. Ook de pater generaal een lid van de generale raad uit Rome waren aanwezig, plus twee vertalers en twee notulisten.
Dagelijks werd de eucharistie gevierd, werden de lauden en de vespers gebeden, en was er gelegenheid voor eucharistische aanbidding.
Het kapittel evalueert de voorbije vier jaar en denkt na over het beleid voor de komende tijd. Enkele dagen is gesproken over een document over de huidige stand van zaken. Pater generaal Philip Benzy Romician beschreef de bijzonder dynamiek van een provincie met communiteiten in zowel Europa als Afrika. “In Europa gaat het om handhaven en onderhouden. In Mozambique gaat het om het ontwikkelen van zending. Het geeft een spanning om beide realiteiten met elkaar te verzoenen.”
Er is voor de komende vier jaar een nieuw bestuur gekozen. Provinciaal overste is opnieuw Eugène van Heyst. De andere leden van zijn Gérard Daix, Mateus Patricio, Jim Schilder en Geraldo Uaiare. Als provinciaal econoom is Fons Kuster herkozen.

De nieuwe Provinciale Raad, v.l.n.r.: Mateus Patricio, Fons Kuster, Eugène van Heyst, Jim Schilder,
Gérard Daix, Geraldo Uaiare (Geraldo was in Mozambique en is met AI toegevoegd)
De besprekingen in kleine groepen en plenair hebben een aantal aanbevelingen opgeleverd waarmee het nieuwe bestuur de komende jaren aan de slag kan. Die gaan onder meer over de zorg voor de communiteiten, communicatie en roepingenpastoraat.
Twee associés (zoiets als een derde orde) hebben een waardevol getuigenis gegeven: Denise Cardenti uit Frankrijk en Thea van der Klei uit Nederland. Duidelijk werd opnieuw dat de associés langzaam maar zeker een steeds grotere rol spelen in onze congregatie. Ook werd vastgesteld dat de groepen op den duur kunnen toegroeien naar een grotere mate van zelfstandigheid, zodat een groep ook kan blijven bestaan als een communiteit van paters moet sluiten.
Terzijde: op een middag stond er buiten een patat-auto. Op tuinstoelen zaten zo’n twintig hoogbejaarde missiezusters met een biertje en een forse bak patat met veel mayonaise. Misschien vond de huisarts zoiets geen goed idee, maar de zusters genoten ervan.